Zarządzanie inwestycjami finansowymi i portfelowymi

Najlepsi brokerzy opcji binarnych 2020:
  • BINARIUM
    BINARIUM

    1 miejsce w rankingu! Najlepszy wybor dla poczatkujacego!
    Bezplatne konto szkoleniowe i demo!
    Bonus za rejestracje!

  • FINMAX
    FINMAX

    Uczciwy i niezawodny broker! Dobre recenzje!

Zarządzanie

Niezależnie, czy mowa o gruntownym posprzątaniu domu czy wprowadzeniu przez korporację nowej usługi na rynek, sukces każdego z przedsięwzięć zależy od kwalifikacji menedżerów: tych domowych, jak i tych najwyższego szczebla.

Powodzenie jakiegokolwiek przedsięwzięcia zależy od sprawnego nim pokierowania: wytyczenia celu, określenia planu działania, rozdzielenia kompetencji, zmotywowania uczestników do działania, skontrolowania kolejnych etapów działań i efektu finalnego, czyli od zarządzania.

Niezależnie, czy mowa o posprzątaniu domu czy wprowadzeniu przez korporację nowej usługi na rynek, sukces każdego z przedsięwzięć zależy od kwalifikacji menedżerów: tych domowych, jak i tych najwyższego szczebla. Studia przygotowują oczywiście specjalistów do zadań bardziej skomplikowanych niż na poziomie gospodarstw domowych, jednak jak widać, mechanizmy są podobne.

Zarządzanie można studiować na uczelniach ekonomicznych, technicznych, uniwersytetach, a także w niepublicznych szkołach wyższych. Zakres specjalizacji w ramach zarządzania jest bardzo szeroki.

Wybrane specjalności oferowane przez uczelnie to:

  • marketing na rynkach krajowych i międzynarodowych,
  • handel i marketing
  • komunikacja w biznesie
  • konsulting gospodarczy
  • logistyka krajowa i międzynarodowa
  • organizacja i zarządzanie w biznesie
  • zarządzanie inwestycjami i nieruchomościami
  • zarządzanie produkcją
  • zarządzanie przedsiębiorstwami
  • zarządzanie usługami
  • zarządzanie zasobami ludzkimi
  • przedsiębiorczość
  • zarządzanie finansowe
  • controlling i zarządzanie finansami przedsiębiorstw
  • funkcjonowanie i rozwój przedsiębiorstw
  • marketing
  • marketing międzynarodowy
  • rachunkowość
  • zarządzanie firmą
  • zarządzanie sprzedażą w produkcji i handlu
  • zarządzanie turystyką i hotelarstwem
  • psychologia w zarządzaniu
  • zarządzanie zasobami niematerialnymi

Przedmioty nauczania na kierunku zarządzanie:

matematyka, podstawy zarządzania, mikroekonomia, prawo, technologia informacyjna, finanse, informatyka w zarządzaniu, marketing, nauka o organizacji, statystyka, badania marketingowe, rachunkowość finansowa, zarządzanie jakością, zarządzanie projektami, zarządzanie zasobami ludzkimi, marchandising, komunikacja społeczna i marketingowa, innowacje w zarządzaniu organizacją, analiza ekonomiczno-finansowa, inwestycje kapitałowe, procesy restrukturyzacji przedsiębiorstw, oceny pracownicze, business plan.

Studia łączą wiedzę teoretyczną i praktyczną z zakresu nauk o zarządzaniu (planowania, kierowania, koordynowania i kontrolowania procesów zachodzących w przedsiębiorstwie), przygotowują specjalistów gotowych rozpoznawać, diagnozować i rozwiązywać problemy gospodarowania zasobami ludzkimi, rzeczowymi oraz finansowymi, potrafiących skutecznie komunikować się, negocjować i pracować w zespole.

„ – Studia na specjalności to pierwsze kroki w zdobyciu uprawnień zawodowych potrzebnych do wykonywania zawodu na rynku nieruchomości. Na pewno uzyskałam dobre podstawy merytoryczne do swojej dzisiejszej pracy, związanej oczywiście z nieruchomościami, w moim przypadku pośrednika w obrocie nieruchomości. Po kilku latach pracy w jednym z największych biur obrotu nieruchomościami w Polsce, zdecydowałam się założyć własne, co okazało się trafnym wyborem pozwalającym godzić obowiązki rodzinne z pracą zawodową dającą dużą satysfakcję. Polecam studiowanie na tej specjalności” – entuzjastycznie ocenia wybór kierunku i specjalności absolwentka Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu.

Ukończenie studiów na kierunku zarządzanie otwiera drogę do kariery na stanowiskach kierowniczych, menedżerskich na poziomie małych i średnich przedsiębiorstw oraz korporacji, przykładowo brand manager w firmie produkcyjnej, sales manager w firmie handlowej czy account manager w agencji reklamowej.

Absolwenci kierunku są przygotowani do prowadzenia własnej działalności gospodarczej, pracy w charakterze doradcy, konsultanta lub eksperta w zakresie zarządzania, analityka w agencji badań marketingowych, sprawdzą się na stanowiskach związanych z organizacją działalności, wprowadzaniem zmian, marketingiem, public relations w przedsiębiorstwach produkcyjnych, usługowych i handlowych różnych branż, instytucjach państwowych, instytucjach europejskich, działach analiz, instytucjach finansowych.

Kandydaci na studia – przyszli menedżerowie – powinni być osobami łatwo podejmującymi decyzje, odpornymi na stres, komunikatywnymi, charyzmatycznymi, racjonalnymi, ale też wizjonerami i kreatorami.

Forbes Polska

Duży dochód to duża odpowiedzialność: dlaczego warto korzystać z bankowości elektronicznej?

Prezentacja

Nie ma obecnie klienta, który nie ceniłby rozwiązań e-bankowości. W oczywisty sposób zrewolucjonizowały one sektor usług bankowych, pozwalając na wygodne zarządzanie inwestycjami finansowymi. Wygoda i bezpieczeństwo to w tej chwili minimum, którego posiadacze kont oczekują od bankowości elektronicznej

Podziel się

Rozwiązania biznesowe i technologiczne stosowane przez instytucje bankowe wychodzą naprzeciw oczekiwaniom, umożliwiając coraz swobodniejszą współpracę na linii klient/inwestor-bank oraz płynniejszą i efektywniejszą wymianę usług. Według Światowego Badania Klientów Banków Detalicznych z 2020 roku najbardziej cenione przez klientów cechy dobrego banku to doskonałe usługi bankowości online, łatwość przeprowadzania częstych rozliczeń bankowych oraz szybkie odnoszenie się do zapytań przez obsługę klienta.

Wygodniejsze zarządzanie, prostsze inwestowanie

Zalety bankowości elektronicznej są wyraźnie widoczne i nie budzą wątpliwości: brak zbędnych kosztów, oszczędność czasu i elastyczność. Ponadto aplikacje mobilne eliminują praktycznie wszystkie fizyczne ograniczenia, z którymi do tej pory stykał się klient. Powstała tym samym realna możliwość zarządzania finansami z każdego miejsca i o każdej porze. Wspomniane Światowe Badanie Klientów Banków pokazuje, iż 36% wszystkich zadowolonych użytkowników e-bankowości systematycznie korzysta z usług online, w tym 56% z nich dokonuje operacji na koncie codziennie, a 41% przynajmniej raz w tygodniu.

Poza podstawowymi operacjami na koncie jak sprawdzanie salda rachunku, zlecenia przelewów (w tym natychmiastowych i zakup/sprzedaż inwestycji) czy kupno i sprzedaż walut banki udostępniają coraz bardziej zaawansowane usługi. Możliwe staje się zaciągnięcie mini-pożyczki przez smartfon, obsługa aplikacji bankowej głosem czy fotoprzelewy. W przypadku tych ostatnich wystarczy wykonać zdjęcie faktury i aplikacja automatycznie odczyta z niej wszystkie potrzebne dane. Nowoczesny system IMBIR umożliwia optyczne odczytywanie papierowych zleceń płatniczych i wprowadzanie ich do systemu ELIXIR (Elektronicznej Izby Rozliczeniowej).

Fot.: mat. prasowe / Materiały prasowe

Jednak rozwiązania bankowości elektronicznej pozwalają nie tylko coraz lepiej zarządzać własnymi finansami, ale też skuteczniej inwestować i zarabiać przy poświęceniu mniejszej ilości czasu niż w przypadku tradycyjnej obsługi bankowej. Przez internet szybciej dokonamy operacji pasywnych, czyli takich, które podejmowane są wyłącznie w celu uzyskania pewnych informacji powiązanych z dotychczasowym wykorzystaniem usług bankowych, np. kontrola historii dokonanych płatności czy sprawdzenie salda. Według Światowego Badania Klientów z kanału online lub mobilnego w tym celu korzysta ponad połowa posiadaczy kont, podczas gdy do oddziału udaje się około 1/5 z nich. Z operacji aktywnych, jak dokonanie transferu środków, założenie lokaty, zakup akcji czy wzięcie szybkiej pożyczki, korzystał w 2104 roku za pośrednictwem internetu co drugi posiadacz konta.

Ponieważ operacje wykonujemy samodzielnie, są one tańsze lub korzystniejsze cenowo w stosunku do tych oferowanych w siedzibie instytucji finansowych. Dostęp do wszystkich danych pozwala także na jeszcze lepszą i wygodniejszą kontrolę bieżących wpływów i wydatków.

Dlaczego banki inwestują w IT?

Rozwój bankowości elektronicznej, w tym mobilnej, to dla instytucji bankowych możliwość zwiększenia przychodów przy jednoczesnym obniżeniu kosztów. Inwestycje w tym obszarze wymuszają również klienci, którzy coraz częściej obsługują swoje rachunki za pośrednictwem internetu.

Z ogólnoświatowego badania przeprowadzonego na zlecenie SAP, czyli największego na świecie dostawcy oprogramowania dla przedsiębiorstw, wynika, że banki planują w najbliższych latach znacząco zwiększyć wydatki na sektor IT. Zgodnie z danymi płynącymi ze wspomnianego badania o roboczej nazwie „The Benefits of Innovative Information Technology in the Banking Industry” wynika, że 60% banków zapowiada zwiększenie budżetu na ten cel o co najmniej 25 proc. w ciągu najbliższych trzech lat. Z kolei jeszcze więcej, bo aż 65% proc. z nich, największą uwagę przywiązuje do rozwiązań mobilnych.

Myśl i bogać się… elektronicznie

Na szczęście cena korzystania z rozwiązań bankowości elektronicznej z roku na rok jest coraz niższa, dzięki czemu usługi stają się szerzej dostępne i atrakcyjniejsze. Wynika to z faktu, że dzięki redukcji kosztów związanych z bezpośrednią obsługą klienta poszczególne banki mogą zaproponować korzystniejsze warunki inwestowania i obrotu gotówką.

Prześledźmy możliwości na przykładzie elastycznego rozwiązania, jakim jest konto oszczędnościowe zarządzane przez internet. Lokując nasze środki na takim rachunku, nie musimy zamrażać ich na dłuższy okres jak w przypadku lokaty i uzyskujemy do nich swobodny dostęp. Przykładowo Toyota Bank oferuje konto oszczędnościowe za 30 zł (a w przypadku braku wypłat ta kwota nie jest pobierana) z pełną obsługą przez internet i nieograniczoną liczbą bezpłatnych przelewów wewnętrznych/zewnętrznych oraz z brakiem wymogu posiadania karty debetowej.

Fot.: mat. prasowe / Materiały prasowe

Zapłać mniej, zarób więcej

Istnieje wiele sposobów inwestowania kapitału. Wybór odpowiedniego rozwiązania zależy od wielu czynników, takich jak oczekiwana stopa zwrotu, znajomość produktów inwestycyjnych czy poziom akceptowanego przez nas ryzyka.

Mając na uwadze mnogość tych narzędzi, warto skorzystać z rozwiązań zapewniających dogodny dostęp do informacji, co pozwoli szybko zorientować się w najbardziej efektywnych strategiach pomnażania zgromadzonych środków. Wszystko to w myśl zasady „pieniądz rodzi pieniądz”.

Zarządzanie inwestycjami publicznymi w Polsce i w Unii Europejskiej

W najbliższym czasie może mieć miejsce konfrontacja dwóch systemów zarządzania inwestycjami publicznymi w Polsce i w Unii Europejskiej.

Zarządzanie w Polsce

W Polsce obowiązuje od 14 lat biurokratyczny i hermetyczny w tym sensie, że niedostępny dla społecznej kontroli, system podejmowania decyzji inwestycyjnych utrwalony w jego dotychczasowej formie przepisami Rozporządzenia Rady Ministrów z 2001 roku w sprawie zasad finansowania inwestycji z budżetu państwa [1] . W tym systemie będą również przydzielane środki budżetowe na tak zwany udział własny inwestycji publicznych dotowanych przez Unię Europejską.

Rozporządzenie Rady Ministrów odbiega od standardów podejmowania decyzji inwestycyjnych w gospodarce rynkowej stanowi bowiem powtórzenie zasad dysponowania środkami budżetowymi zaczerpniętymi z okresu gospodarki planowanej. Wbrew zapewnieniom, że wdrażamy w Polsce zasady gospodarki rynkowej – nie mają one zastosowania w stosunku do inwestycji publicznych. Obowiązują one natomiast w innych dziedzinach gospodarowania i są stosowane przy wycenie prywatyzowanego majątku państwowego. Dla wyceny tego majątku obowiązują metody kapitalizacji prostej lub analiza zdyskontowanych strumieni pieniężnych /patrz Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości [2] /.

System rozdzielnictwa środków publicznych na inwestycje polega na tym, że została utworzona „instytucja dysponentów” (którymi są urzędy administracji państwowej różnych szczebli), którzy planują, opiniują i rozdzielają środki w ramach rocznych budżetów państwa.

Procedura rozdzielnictwa jest następująca – „dysponent”, aby uzyskać środki na inwestycje, składa wniosek, w którym przedstawia:

1) zaakceptowany program inwestycji, zawierający co najmniej:

a) uzasadnienie celowości inwestycji i jej lokalizacji,
b) dane o planowanym zakresie rzeczowym inwestycji w okresie realizacji inwestycji,
c) ocenę ekonomicznej efektywności inwestycji,
d) dane o planowanych efektach rzeczowych inwestycji,
e) harmonogram realizacji inwestycji,
f) planowany łączny koszt inwestycji oraz dane o (planowanych w poszczególnych okresach) środkach na jej finansowanie w kolejnych latach realizacji,
g) dane o planowanym okresie zagospodarowania obiektów budowlanych i innych składnikach majątkowych (po zakończeniu realizacji inwestycji) oraz o planowanej kwocie środków finansowych (i źródłach ich pochodzenia), które umożliwią zagospodarowanie tych efektów rzeczowych inwestycji w planowanym okresie,

2) analizę celowości i możliwości wykonania inwestycji etapami,

3) wartość kosztorysową inwestycji,

4)planowane kwoty środków ze wszystkich źródeł na finansowanie inwestycji w całym okresie jej realizacji ustalone w takiej wysokości ażeby umożliwić inwestorowi terminowe regulowanie zobowiązań finansowych i terminowe zakończenie inwestycji,

5) dokument stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością określone w art.3 pkt 11 Prawa budowlanego.

Dla dokonania analizy czy tak sporządzony wniosek daje podstawy do podejmowania decyzji o wydatkowaniu pieniędzy publicznych, należy ocenić czy żądane dokumenty i opracowania mogą stanowić podstawę do podejmowania racjonalnych decyzji. W mojej ocenie jest to niemożliwe z następujących przyczyn:

Ad 1.a ) akceptowanie programów inwestycyjnych bez ustalenia powszechnie obowiązujących kryteriów oceny i trybu podejmowania decyzji inwestycyjnych pozostawia swobodę uznania komu i na jaki cel przyznać środki budżetowe

Tak więc podejmowane przez „dysponentów” poszczególnych szczebli decyzji zatwierdzających przedłożone programy nie ma nic wspólnego z wyborem programów najkorzystniejszych społecznie i racjonalnym wydatkowaniem środków publicznych.

Ad 1 c) ocena „ekonomicznej efektywności inwestycji”

To w gospodarce planowej oznaczało obliczanie abstrakcyjnego wskaźnika „e” (którego metodologię zawierała instrukcja b. Komisji Planowania), zaś w gospodarce rynkowej jest pozbawione podstaw prawnych i ekonomicznych. Celem działalności inwestycyjnej jest osiągnięcie założonego celu społecznego, zwrot poniesionych nakładów i uzyskanie stopy zysku wyższej niż stopa dyskontowa. Ponadto obowiązuje zasada finansowania jedynie najkorzystniejszych projektów. Porównanie rentowności wariantów projektów polega na porównaniu wielkości zdyskontowanych stóp zysku, co umożliwia obiektywny wybór rozwiązań najkorzystniejszych [3] .

Dla kategorii inwestycji użyteczności publicznej, które świadczą usługi bezpłatnie /szkolnictwo, zdrowie, biblioteki publiczne itd./ brak kryteriów oceny potrzeb i powszechnie obowiązujących standardów programowych, użytkowych i wymagań jakościowych jest szczególnie szkodliwe, umożliwia bowiem nadmierną rozrzutność lub budowanie tandetnych obiektów za bardzo duże pieniądze / co ma miejsce w drogownictwie / przed czym nie uchroni najrzetelniej przeprowadzony przetarg.

Nie stanowi ona podstawy do jakiejkolwiek oceny kosztów inwestycji, oznacza bowiem jedynie wartość robót budowlanych. Natomiast dla określenia całości kosztu niezbędne jest opracowanie budżetu inwestycji. Pojęcie to oznacza, że analizowane są zarówno dochody jak i wydatki łącznie z kosztami finansowymi inwestycji. Ze zdumieniem należy stwierdzić, że wg Rozporządzenia pozostałe wydatki poza kosztami robót powinny „zapewnić uregulowanie zobowiązań finansowych i terminowe zakończenie inwestycji„. W ten sposób opisany „system” rezygnuje z jakiejkolwiek kontroli czy racjonalnie i w niezbędnym zakresie są wydatkowane pieniądze budżetowe. Łatwiej jest więc zrozumieć jak to było możliwe, że inwestorzy i wykonawcy modernizowanej linii kolejowej Warszawa – Berlin ukradli kilkanaście milionów złotych.

Ad 5) zgodnie z prawem budowlanym prawo do dysponowania terenem oznacza, że można inwestować również na cudzym dzierżawionym gruncie

Tak więc wystarczy ażeby dysponent środków budżetowych wydzierżawił teren od szwagra lub „słupa”, i w trybie umowy cywilno-prawnej zapisał prawo do zabudowy wydzierżawionego terenie wraz z klauzulą, że w miejsce tenuty dzierżawnej po upływie terminu dzierżawy właściciel działki otrzyma jako rekompensatę obiekt na własność. To ułatwienie dla malwersacji w zgodzie z prawem nie wymaga komentarza.

Dla rzetelnego przedstawienia sposobu wydawania środków budżetowych na inwestycje należy przytoczyć Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 września 2003 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wsparcia finansowego nowej inwestycji [4] (Dz.U. nr 165, poz.1600), w którym jako kryterium ekonomiczne przyjęto wielkość wewnętrznej stopy zwrotu.

Zarządzanie w Unii

Unia europejska wydaje pieniądze budżetowe na inwestycje bardzo wstrzemięźliwie. W marcu 2001 roku Komisja Europejska / EUROPEAN COMMISSION Europe Aid Co-operation Office General Affairs Evaluation/ opublikowała dokument pt. „Podręcznik zarządzania cyklami projektowania” / Manual project cycle Management /, którego pierwsza redakcja powstała w roku 1993 jako opracowanie wykonane przez ekspertów pod nadzorem Komisji Europejskiej. Podręcznik zarządzania cyklami projektowania stal się tym samym dokumentem zobowiązującym inwestorów do zarządzania cyklami w ujednolicony sposób, a uzyskana ocena jedyną podstawą do finansowania inwestycji z funduszy Unii Europejskiej.

Najlepsi brokerzy opcji binarnych 2020:
  • BINARIUM
    BINARIUM

    1 miejsce w rankingu! Najlepszy wybor dla poczatkujacego!
    Bezplatne konto szkoleniowe i demo!
    Bonus za rejestracje!

  • FINMAX
    FINMAX

    Uczciwy i niezawodny broker! Dobre recenzje!

Zarządzanie cyklami projektu inwestycyjnego polega na przeprowadzaniu przez zarządzającego merytorycznej oceny przygotowanych przez zespoły programujące i projektujące proponowanych rozwiązań etapowych. Oceny te dotyczą etapów: od wyboru strategii począwszy na ocenie sposobu zrealizowania projektu kończąc. Jak wynika z podanych niżej definicji, celem zarządzania jest ocena, czy przyjęty program i jego późniejsze rozwinięcie projektowe są aktualne i zapewnią osiągnięcie założonych celów.

Proces zarządzania obejmuje następujące cykle przygotowania inwestycji.

które polega na ocenie kierunków rozwoju państwa beneficjenta członka UE zapisanej w jego Krajowej Strategii Rozwoju z planami rozwoju Unii Europejskiej jako całości. Opierając się na znajomości głównych problemów rozwojowych kraju i znajomości koniunktury, robiąc wspólny rachunek podaży i popytu z Unią Europejską program krajowy przedstawia sposoby rozwiązywania lokalnych priorytetów poprzez zaangażowanie kapitałów zewnętrznych, kapitałów Unii Europejskiej zgromadzonych w funduszach Phare, Ispa, Sapard i kapitałów lokalnych. W Polsce sprawy te reguluje ustawa z dnia z dnia 20 kwietnia 2004 r.o Narodowym Planie Rozwoju ogłoszona w Dz.U. nr 116, poz.1206.

Identyfikacja celów
Po określeniu planu strategicznego potencjalni udziałowcy analizują ideę projektu z punktu widzenia zbieżności celów i określają zainteresowanie dalszymi studiami sektorowymi lub tematycznymi, albo inicjują opracowanie prefeasibility study /studium możliwości/dla podjęcia decyzji co do dla dalszych prac studialnych.

Wszystkie znaczące aspekty projektu są oceniane w kontekście Strategii Rozwojowej Kraju. Potencjalni beneficjenci projektu i wszyscy udziałowcy aktywnie uczestniczą w ocenie szczegółowych rozwiązań projektu.

Podstawą oceny są szczegółowo opracowane analizy i prognozy, wymienione już w punkcie „identyfikacji celów” „feasibility study” oraz „Logical Framework” – logiczna ocena struktury programu inwestycji , będąca najnowszym dorobkiem w dziedzinie instrumentów badania wpływu inwestycji publicznych na poziom życia lokalnych społeczności oraz bilans deklarowanego zaangażowane środki finansowych: budżetu państwa, budżetów samorządowych, Unii Europejskiej, inwestorów prywatnych. Na tej podstawie udziałowcy finansujący przedsięwzięcie podejmują decyzję, czy planowana inwestycja powinna być skierowana do sfinansowania lub odrzucona.

Propozycja finansowania jest uznana za kompletną kiedy uzyska aprobatę krajowego i międzynarodowego upoważnionego Komitetu i zostanie podpisana stosowna umowa przez Rząd lub inną jednostkę z organami zarządzającymi funduszami.

Podstawą dla finansowania jest przedstawienie oceny każdego z cykli zarządzania inwestycją zgodnie z kryteriami oceny podanymi w Manual Project Cycle Management opracowanym na zlecenie European Commission – Europe Aid.

W fazie realizacji obowiązuje zasada monitorowania zachodzących procesów. W przypadku okoliczności niesprzyjających prawidłowej realizacji, monitorowanie ma na celu zapobieżenie negatywnym skutkom dla inwestora, który po zrealizowaniu inwestycji w miejsce zysków ponosiłby straty.

Ocena po zrealizowaniu inwestycji

Ocena powinna być przeprowadzona tak obiektywnie, jak to tylko jest możliwe. Powinna objąć ocenę programu, polityki gospodarczej, projektu, kolejnych ocen i wyników. Dążeniem powinno być przedstawienie pełnego obiektywnego obrazu, który powinien służyć wyciągnięciu wniosków dla kolejnych inwestycji.

Konfrontacja obu systemów zarządzania inwestycjami jest prawdopodobna i może nastąpić w wymienionych poniżej punktach stycznych.

Zgodnie z ustawą o Narodowym Planie Rozwoju rząd opracował i zatwierdził krajową strategię rozwojową Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 22 czerwca 2004 r. w sprawie przyjęcia Narodowego Planu Rozwoju na lata 2004 – 2006 ogłoszonym w Dz.U. nr 149, poz.1567.

Zostały tym samym stworzone podstawy do składania wniosków (zgodnie z Art.26 ustawy) o dofinansowanie projektów i zwrocie (w myśl Art.27) wyłożonych nakładów z publicznych środków wspólnotowych. Obecnie wszystko zależy od sprawnego działania instytucji zarządzających – to jest ministrów lub innych organów administracji publicznej, odpowiedzialnych za przygotowanie i nadzorowanie realizacji programu operacyjnego oraz za przygotowanie i nadzorowanie realizacji strategii wykorzystania Funduszu Spójności, albo Podstaw Wsparcia Wspólnoty.

Finansowanie i dotacje

Wprowadzone przez Komisję Europejską zasady zarządzania cyklami projektowania stawiają krajowych inwestorów w sytuacji nie do pozazdroszczenia jeżeli uruchamianie dotacji będzie uzależnione od wykonania prac analitycznych zalecanych przez Komisję Europejską. Bez szybkiego wyjaśnienia tych spraw mogą mieć miejsce trudności z uruchamianiem tak nam potrzebnych środków finansowych.

Zasady powierzania środków na inwestycje publiczne zapisane w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 2 października 2001r. zostały potwierdzone w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. nr 19, poz. 177, z późn. zm.). Prawo to ustala, że „przez zamawiającego – należy rozumieć osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej obowiązaną do stosowania ustawy”. Tak więc prawo to dopuszcza powierzanie środków publicznych wymienionym podmiotom bez oceny kompetencji zawodowych i kwalifikacji moralnych dysponentów, jednocześnie stawiając takie wymagania potencjalnym oferentom (patrz Art.17 prawa zamówień publicznych). Ta asymetria jest kolejnym dowodem bezgranicznej wiary w moc sprawczą urzędniczych nominacji.

Potrzebna jest pilna zmiana zasad zarządzania środkami publicznymi, nie tylko ze względu na wykorzystania szans jakie daje członkostwo w UE, ale przede wszystkim dla ograniczenia marnotrawstwa i korupcji.

[1] Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 października 2001r. w sprawie szczegółowych zasad finansowania inwestycji z budżetu państwa (Dz.U. nr 133, poz.1480) wydane na podstawie art.79 ustawy z dnia 26 listopada1998r. o finansach publicznych (Dz.U. nr 155, poz.1014, z późniejszymi zmianami)

[2] Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. nr 230, poz.1924)

[3] Formuła obliczenia zdyskontowanej stopy zysku (net present value ratio NPVR) polega na obliczeniu stosunku zdyskontowanej sumy zysku net present value NPV) – do wartość zdyskontowanej sumy nakładów inwestycyjnych (PVI present value of inwestment) – i wyraża się następująco:

Jeżeli NPV jest dodatnie, to stopa rentowności jest wyższa od minimalnej stopy oprocentowania kapitałów długoterminowych, jeżeli jest równa zeru to stopa rentowności jest równa oprocentowaniu kapitałów długoterminowych, natomiast kiedy jest ujemna to projekt powinien być odrzucony.

Najlepsi brokerzy opcji binarnych 2020:
  • BINARIUM
    BINARIUM

    1 miejsce w rankingu! Najlepszy wybor dla poczatkujacego!
    Bezplatne konto szkoleniowe i demo!
    Bonus za rejestracje!

  • FINMAX
    FINMAX

    Uczciwy i niezawodny broker! Dobre recenzje!

Like this post? Please share to your friends:
Opcje binarne dla początkujących

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: